Afgelopen vrijdag volgde ik een lezing over 'Talenten, vooroordelen en blinde vlekken' gegeven door Pauline Coret van KernKompas (www.kernkompas.nl) en Anna Geburtig van Stichting Galileo (www.stichtinggalileo.nl).
KernTalenten zijn aangeboren eigenschappen waar je gelukkig van wordt. Het zijn de dingen die je in je leven doet waar je passie bij voelt, waar je van in flow raakt en waarvan je meer energie overhoudt dan je had voor je begon. 'Je KernTalenten geven je aard, potentieel en intrinsieke motivatie weer. Het zijn je sterktes en zwaktes, die aangeven wat je graag doet en op welke manier.' (bron: website KernKompas). Het gaat hierbij vooral om genetische aanleg. Dat wat al in je zit bij de geboorte, nature dus.
Aristoteles dacht dat we als een tabula rasa (onbeschreven blad) geboren werden en dat alles via opvoeding werd aangeleerd, nurture dus. Bij talenten gaan we er van uit dat dat ze bestaan in het DNA en ze iets zeggen over waar je vanuit je aanleg vrolijk van wordt. Of je ze inderdaad gebruikt en ontwikkelt worden hangt van omgevingsfactoren af: het verschil tussen competentie en prestatie.
De boodschap is dus: ontdek waar je happy van wordt (je kern) en schep een omgeving die dat versterkt. Dat kan in een baan zijn, een (eigen) onderneming of in de privésfeer tijdens een hobby.
Eigenlijk is dat niet nieuw. In de bijbel is al een gelijkenis van de talenten bekend (http://nl.wikipedia.org/wiki/Gelijkenis_van_de_talenten). Talent was in die tijd een geldwaarde en het verhaal zegt dan ook dat je er gebruik van moet maken om het te vermeerderen.
Het is zowieso goed om een positieve blik naar binnen te richten: ontdek waar je goed in bent, waar je gelukkig van wordt, in plaats van proberen te verbeteren waar je (nog) niet zo goed in bent. Je hoeft niet perfect te zijn, als je bent wie je bent ben je perfect!

Kerntalenten zijn vaak ook verborgen talenten.
BeantwoordenVerwijderenIn de zin van ze komen niet aan bod in je huidige leven of werk. Maar ook zaken die echt verstopt lijken, nog niet eerder ontdekt.
Bij een ontslagtraject zat een cursus waar je werd gevraagd om eens je jeugd van 4 tot 14jr uit te diepen. En om daarbij aan al je oudere direkte, maar vooral ook indirekte familieleden te vragen wat jij als kind graag precies deed, waar je goed in was etc. Uit zo'n "Hoe was ik vroeger?" onderzoekje kunnen verrassend basieke talenten tevoorschijn komen. En je meer inzicht verschaffen in waar bij jou precies 'het koekje' zit.